Alverzoening

weerwoord voor een dwaalleer Joh. 1:12

Wat zegt de Schrift over “alverzoening”?

De prediking van de redding van allen, zonder heel in het bijzonder de nadruk te leggen op de verschrikkelijke gevolgen van ongeloof en tegenstand, is zeer gevaarlijk voor de mensen in het algemeen, want het voert hen af van de noodzakelijkheid der bekering: God is liefde zegt men dan, alles komt vanzelf, in orde. De grote ernst der zonde wordt voorbijgezien, en dan ook het grote werk van Christus aan het kruis. De natuurlijke mens vraagt niet beter dan te worden gerust gesteld, en een dergelijk ,,evangelie” vindt dan ook veel bijval. Verwachten we dan dat men zich uit vrees zal bekeren? Dit zou geen ware bekering zijn.’We leggen er de nadruk op, dat de Schrift zowel van Gods gerechtigheid spreekt als van Gods liefde, en ” te beginnen bij Adam ” er steeds op wijst hoe ernstig de gevolgen zijn van de zonde, namelijk de weerstand of de tegenstand t.o.v. God. De mens moet, door Gods Woord, in de eerste plaats overtuigd worden van zonde; doch, indien men bijna uitsluitend verwijst naar Gods liefde, zal dit doel meestal niet bereikt worden. Een dergelijk eenzijdig “evangelie” is even verkeerd als het te uitsluitend verwijzen naar Gods gerechtigheid en oordeel. Ook hier moet er evenwicht zijn.

 

door S. van Mierlo

Inleiding

In oude tijden, toen de boekdrukkunst nog niet bestond, konden weinige mensen zelf kennis nemen van de Schrift. Daarbij waren de meeste weinig ontwikkeld. Zelfs de “geestelijken”, die door de Kerk belast waren met het onderricht van het volk, hadden slechts zeer vage en gebrekkige notities. Men kan begrijpen dat in dergelijke omstandigheden de noodlottige gevolgen van de zonde op zeer naïeve en realistische wijze werden voorgesteld. Zo sprak men van een hels vuur waarin de zondaars eeuwig zouden onderworpen zijn aan verschrikkelijke folteringen. Zelfs de meer ontwikkelde kerkelijke overheden meenden dat die pijniging geen einde zou hebben, en door de macht van de overlevering is deze gedachte nu nog in zwang. Een meer aandachtig onderzoek der Schrift, heeft velen echter leren inzien, dat – alhoewel Gods geschreven Woord inderdaad leert, dat zij die God blijven weerstaan, die volharden in een bewuste vijandschap t.o.v. God, er de verschrikkelijke gevolgen van zullen dragen – er toch geen sprake is van eindeloze foltering. Steunende, onder meer, op 1 Kor. 15 : 28: “opdat God zij alles in allen” kan men de nieuwere opvattingen in twee groepen verdelen:

1. De onbekeerlijke bewuste tegenstanders zouden in de “poel des vuurs” vernietigd worden, want het ware leven is slechts mogelijk door een geloofsgemeenschap met Christus.
2. Zij, die in de “poel des vuurs”geworpen worden, zouden toch nog behouden worden. In dit tweede geval kan men spreken van “alverzoening”.

Waar dit geschrift meer in het bijzonder tot doel heeft te onderzoeken wat de Schrift leert aangaande “alverzoening”, bepalen we ons er hier toe slechts een enkel woord te zeggen over de eerste opvatting. We menen dat het voornaamste argument tegen die mening is, dat alle mensen geschapen zijn om Gods beeld te zijn en dat men daarom moeilijk kan aanvaarden, dat God dergelijke schepselen zou teniet doen. Voor wat betreft het begrip “alverzoening”, is het nodig met grote aandacht na te gaan op welke wijze die verzoening gerealiseerd wordt. Inderdaad, zoals dat dikwijls gebeurt, kan de ijver om zich te verzetten tegen een verkeerde opvatting (hier de altijddurende folteringen in de “hel”) leiden tot een ander uiterste, dat evenmin schriftuurlijk is.

We willen thans niet ingaan op de bepaalde Godlasterende en anti-schriftuurlijke beschouwingen van sommigen, die niet alleen ijveren voor hun opvatting over de alverzoening, doch daarbij beweren dat God de zonde in de schepping heeft gebracht om Zijn liefde te kunnen bewijzen; dat de mens eigenlijk geen vrijheid en verantwoordelijkheid heeft, en dat noch Christus, noch de Heilige Geest naar hun wezen God zijn.

We zullen vooral rekening houden met de gedachten van anderen, die ook ijverige voorstanders zijn van hetgeen ze “alverzoening”noemen, doch die niet tot dergelijke afschuwelijke opvattingen werden verleid.

>>>>>Lees verder in de pdf<<<<<

The Author

vader Jakob

Mijn bijnaam is vader Jakob, omdat ik Jakob heet en vader ben, met kleine v. Ik ben een taalliefhebber en een liefhebber van het Woord met een grote W. Beschouw mezelf als niet passend in enige denominatie of kerkgenootschap. Erg benieuwd naar de toekomst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Alverzoening © 2016 Frontier Theme